மன்னை முத்துக்குமார்
குழந்தைகளின் 
கோபத்தில் 
நியாயம் 
இருக்கிறதோ 
இல்லையோ 
அழகு 
இருக்கிறது .

மன்னை முத்துக்குமார்
மன்னை முத்துக்குமார்

-
மனுஷங்கடா நாங்க மனுஷங்கடா
ஒன்னைப்போல அவனைப்போல
எட்டுச்சாணு ஒசரமுள்ள மனுஷங்கடா

- டேய் மனுஷங்கடா

ஒங்க தலைவர் பொறந்த நாளு போஸ்டர் ஒட்டவும்

ஒங்க ஊர்வலத்துல தரும அடிய வாங்கிக்கட்டவும்
எங்க முதுகு நீங்க ஏறும் ஏணியாகவும்
நாங்க இருந்தபடியே இருக்கணுமா காலம் பூராவும்
- டேய் மனுஷங்கடா

எங்களோட மானம் என்ன தெருவுல கெடக்கா
ஒங்க இழுப்புக்கெல்லாம் பணியறதே எங்களின் கணக்கா
ஒங்களோட முதுகுக்கெல்லாம் இரும்புல தோலா
நாங்க வீடு புகுந்தா ஒங்க மானம் கிழிஞ்சி போகாதா
- டேய் மனுஷங்கடா

குளப்பாடி கிணத்து தண்ணி புள்ளய சுட்டது
தண்ணியும் தீயாச் சுட்டது — இந்த
ஆண்டைகளின் சட்டம் எந்த மிராசைத் தொட்டது
- டேய் மனுஷங்கடா

சதையும் எலும்பும் நீங்க வச்ச தீயில் வேகுது
ஒங்க சர்க்காரும் கோர்ட்டும் அதுல எண்ணய ஊத்துது
எதை எதையோ சலுகையின்னு அறிவிக்கிறீங்க
நாங்க எரியும் போது எவன் மசுர புடுங்கப்போனீங்க
- டேய் மனுஷங்கடா
------------------------
                                   மக்கள் பாவலர் தோழர்    " இன்குலாப் "
மன்னை முத்துக்குமார்
ஒரு கணக்கர் தனது அதிகாரியிடம் சார், எனக்கு ஒரு நாலு நாள் லீவு வேணும். இது நாள் வரை நான் லீவே எடுத்ததில்லை. கொஞ்ச ஓய்வு எடுத்துக்கலாம் -னு இருக்கேன் என்றாராம்.

அதிகாரி சிரிச்சிகிட்டே , சரி லீவு எடுத்துக்கோங்க. என்றாராம். கணக்கரும் மகிழ்சியோடு நான்கு நாள் விடுப்பு எழுதி கொடுத்துட்டு வீட்டுக்கு போனாராம்.

அடுத்த நாள் கணக்கரின் மனைவி , என்னங்க சும்மா தானே இருக்கீங்க இந்த மாவை
கொஞ்சம் ஆட்டுக்கல்லுல போட்டு ஆட்டி கொடுங்க என்றாளாம். கணக்கு பிள்ளையும் செய்தார்.

அடுத்து என்னங்க ,சும்மா தானே இருக்கீங்க கொஞ்ச ரேசன் கடைக்கு போயிட்டு வந்துடுங்க, அதையும் முடித்தார் கணக்குபிள்ளை.

மாலை நேரம் , என்னங்க துணியெல்லா அயனிங்க் கொடுத்துருக்கேன் வாங்கி வந்துடுங்க. வந்தார்.

என்னங்க சும்மா தானே இருக்கீங்க , வீட்டை கொஞ்சம் ஒட்டடை அடுச்சி கொடுங்க, செய்தார். நான்கு நாள் லீவு கேட்டவர் மறுநாள் அலுவலகம் வந்து நின்னார்

அதிகாரி அப்பவும் சிரிச்சாராம்.
மன்னை முத்துக்குமார்
 
”தேனீ “ கிட்ட ஒரு பறவை , இவ்வளவு கடின உழைப்பால் நீ சேமிக்கும் தேனை மனிதர்கள் திருடிட்டு போயிடுறாங்களே அதுக்காக நீ வருந்த மாட்டியா?  என்றது.

அதற்கு ,தேனீ நான் ஏன் வருந்த வேண்டும்? நான் சேமிக்கும் தேனை வேண்டுமானால் மனிதர்கள் திருடிச் செல்ல முடியும், ஆனால் ஒரு போதும் பூவிலிருந்து தேனை எடுத்துச் சேமிக்கும் கலையை அவர்களால் திருட முடியாது , என்றதாம்.
மன்னை முத்துக்குமார்

நரேஷ்  ஒரு முறை வெளியூர் சென்று பெரிய ஹோட்டலில் தங்கினார். அவரது அறையில் ஒரு கணினி இருந்தது. அவர் தன் மனைவிக்கு ஒரு மின்னஞ்சல் (email) அனுப்ப உத்தேசித்துக் கணினியை இயக்கி மின்னஞ்சலைத் தட்டச்சினார். அவசரத்தில் to address என்கிற இடத்தில் அவரது மனைவியின் மின்னஞ்சல் முகவரியைத் தட்டாமல் வேறு தவறான முகவரியை எழுதிவிட்டார்.

  நரேஷ்  தான் செய்த பிழையை உணரவேயில்லை. மின்னஞ்சலும் பெறுநர் (recipient) முகவரிக்குச் சென்றுவிட்டது.

வேறு ஒரு நகரம். அங்கே ஒரு விதவை. அவள் தனது கணவனை இரண்டு நாட்களுக்கு முன்னர் இழந்தவள். இறந்துபோன தனது கணவனை அடக்கம் செய்து துக்கம் தாங்காமல் அழுதுகொண்டிருந்தாள்.

பிறகு மனதைத் தேற்றிக்கொண்டு தனது கணிணியை  திறந்து துக்கக்கடிதங்கள் ஏதேனும் மின்னஞ்சல் ரூபத்தில் வந்திருக்கிறதா எனப் பார்வையிட்டாள்.

அவளுக்கு வந்திருந்த முதல் மின்னஞ்சல் கடிதத்தைப் படித்ததும் அவளுக்கு மயக்கம் வந்து தலைசுற்றிவிட்டது.தரையில் வீழ்ந்துவிட்டாள்.

சிறிது நேரத்துக்குப் பிறகு அந்த விதவையின் மகன் அந்த அறைப்பக்கமாக வந்தார். தனது தாய் தரையில் வீழ்ந்து கிடப்பதைக் கண்டு அதிர்ச்சியுற்றார். கணிணி இயக்கத்திலேயே இருந்தது. கணினியில் தெரிந்த வாசகத்தைப் படித்தார். அதில் பின்வருமாறு இருந்தது.

அன்பான மனைவிக்கு,

எனது கடிதம் உனக்கு ஆச்சரியத்தை ஏற்படுத்தலாம். அவர்கள் இங்கே கணினியெல்லாம் கூட வைத்திருக்கிறார்கள். நமக்குப் பிரியமானவர்களுக்கு மின்னஞ்சல் அனுப்பவும் அனுமதிக்கிறார்கள். நான் இங்கே நல்லபடியாக வந்து சேர்ந்தேன். இங்கே எல்லாம் தயாரான நிலையில் உள்ளது. நாளையே நீ இங்கே வந்துவிடலாம். உனது வரவை வழிமேல் விழி வைத்துக் காத்திருக்கிறேன்.
                                                                            
                                                                           இப்படிக்கு உன் அன்புக் கணவன்
.
--
நன்றி : இணையம் .
மன்னை முத்துக்குமார்
ஆங்கில நாடக ஆசிரியரான ஷெரிடன், பார்லிமெண்டில் ஒருமுறை பேசியபோது,

இந்தப் பார்லிமெண்டில் உள்ளவர்களில் பாதிப் பேர் கழுதைகள்” என்றார்.

நீ பேசியதை வாபஸ் வாங்கு” என்று உறுப்பினர்கள் கூச்சலிட்டார்கள்.

கூச்சலை அடக்கி, ஷெரிடன் அமைதியாக,
"மன்னிக்க வேண்டும். இந்தப் பார்லிமெண்டில் உள்ளவர்களில் பாதிப்பேர் கழுதைகள் அல்ல" என்றார்.
மன்னை முத்துக்குமார்

ஒப்பனைகளோடு வாழும் வரை உண்மை முகம் உலகுக்கும் உனது பலம் உனக்குமே தெரியாது போய்விடும்.

மன்னை முத்துக்குமார்
 ஒரு கோடீஸ்வரருக்கு மூன்று மகன்கள் இருந்தார்கள். மரண படுக்கையில் இருக்கும் பொழுது மூன்று பேரையும் அழைத்து சொன்னார், எனது சொத்து முப்பது கோடி. நான் உங்களுக்கு சமமாக அளிக்கிறேன். அனால் ஒரு நிபந்தனை. நான் இறந்ததும் என்னை புதைக்கும் பொழுது, அதில் சரியாக பாதியை ஒவ்வொருவரும் என் கல்லறைக்குள் போட வேண்டும். அப்போது தான் அடுத்த பிறவியிலும் நான் பணக்காரனாக வாழ முடியும் என்றார்.

அனைவரும் சம்மதித்தனர்

ஒரு நாள் அவர் இறந்து போனார். காரியங்கள் முடிந்த பின்பு மகன்கள் பேசி கொண்டார்கள்.

'நீ அப்பா சொன்ன மாதிரி பணத்தை அவரது கல்லறையில் புதைத்தாயா ?

முதல் மகன் : நான் ஒரு கோடி போட்டேன்.

ரெண்டாவது மகன்: நானே பரவாயில்லை. மூணு கோடி போட்டேன். நீ என்னை விட மோசம்.

மூன்றாவது மகன்: நீங்கள் ரெண்டு பேரும் அப்பாவுக்கு குடுத்த சத்யத்தை மீறி விட்டீர்கள். நான் அப்படியில்லை. அப்பா அஞ்சு கோடி தான் கேட்டார். ஆனாலும் நான் அப்பா கொடுத்த பத்து கோடிக்கும் ஒரு செக் எழுதி போட்டுட்டேன்.

மன்னை முத்துக்குமார்
கொலம்பசைப் பாராட்டி நடைபெற்ற விருந்து ஒன்றில் அவர்மீது பொறாமை கொண்ட சிலரும் கலந்து கொண்டனர். அவர்களுள் ஒருவர், கொலம்பஸ் மட்டுமல்ல, வேறு யார் அட்லாண்டிக் கடலில் பயணம் செய்திருந்தாலும் புதிய நாடுகளைக் கண்டுபிடித்திருப்பார்கள் என்று கூறினார்.


இதனைக் கேட்ட கொலம்பஸ், விருந்தில் வைக்கப்பட்டிருந்த முட்டை ஒன்றினை எடுத்தார். சொன்னவரிடம் கொடுத்து, இதைச் செங்குத்தாக மேசையின்மேல் நிறுத்தி வையுங்கள் பார்க்கலாம் என்றார். நிறுத்தி வைத்துப் பார்த்து முடியாமல், உங்களால் செங்குத்தாக நிறுத்தி வைக்க முடியுமா? என்று கொலம்பசைக் கேட்டார்.

முட்டையை வாங்கிய கொலம்பஸ் குறுகலான பகுதியை மேசையின்மீது மெதுவாகத் தட்டினார். முட்டையில் சிறிய பள்ளம் விழ, முட்டை மேசையின்மீது செங்குத்தாக நின்றது. எதிரில் இருந்தவர், இப்படிச் செய்வது என்றால் நானும் செய்திருப்பேனே என்றதும்,

எந்தக் காரியத்தையும் ஒருவர் செய்து காட்டிய பிறகு அது சுலபமாகத்தான் தோன்றும். முதல்முறையாக அதைச் செய்வதற்குத்தான் மூளை வேண்டும் என்று சிரித்துக் கொண்டே சொன்னாராம் கொலம்பஸ்.