_______மதமும், கடவுளும் மனிதனை முட்டாளாக்கும் கருவிகள்.

மனிதனுக்குள் கடவுளைப் புகுத்துவது மனிதனை முட்டாளாக்கும் டானிக்(வைட்டமின் சத்து) ஆகும். இதை இன்று பார்ப்பனர்கள், சங்கராச்சாரிகள் கடவுள் பிரசாரம் செய்வதில் எடுத்துக் கொள்ளும் முயற்சியில் இருந்தே தெரிந்து கொள்ளலாம்.கடவுள் மனித நலத்துக்காகக் கண்டு பிடித்த சாதனம் அல்ல. மனிதனை முட்டாளாக்குவதற்குப் பயன்படுத்தும் சாதனமேயாகும். சூரியனை, சந்திரனை நெருப்பை, நீரை, காற்றை, கல்லை, மண்ணை எந்த மனிதனும் கண்டுப்பிடிக்கவில்லை.

அவற்றின் பெயர்களைத்தான் மனிதன் தெரிந்து கொண்டான்.இவற்றிற்கு விளக்கம் தேவை இல்லை. காரண காரியங்கள் தேவையில்லை. மனிதன் என்றால் இவைகளை அறிந்தே ஆகவேண்டும். இவற்றின் பலனை அனுபவித்தே ஆக வேண்டும்.ஆனால், கடவுள் அப்படி அல்ல;
ஒருவன் சொல்லி அதுவும் சொல்லுவது மாத்திரமல்ல, நம்பும்படி செய்து, நம்பும்படி செய்வது மாத்திரமல்ல, நம்பும்படி கட்டாயப்படுத்தி மனித மூளைக்குள் புகுத்தியாக வேண்டும்.இந்தக் கதி சர்வ சக்தியுள்ள "கடவுளுக்கு" ஏற்பட்டது பரிதாபம்! மகா பரிதாபம்!கடவுள் கதை ஒரு முட்டாளுக்குத் தோன்றிய தோற்றம். இது உலக அறிவையே பாழாக்கிவிட்டது.

அதாவது சிறு குழந்தை கையில் கிடைத்த நெருப்புப்பந்தம் வீட்டையே, ஊரையே எரித்து சாம்பலாக்கியது என்பது போல் கடவுள் எண்ணம் அறிவையே கொன்று விட்டது என்று சொல்லலாம்.கடவுள் என்பது "பிடிக்குப்பிடி நமசிவாயம், (நமசிவாயம் என்றால், இங்கு ஓன்றும் இல்லை; சூனியம் என்றுதான் பொருள்)அது "கடவுள்" என்றால் ஒரு "சக்தி," "சக்தி கூட அல்ல;" "ஒரு காரணம்" "காரணப் பொருள்கூட அல்ல" அப்படி நினைப்பது,

நினைத்துக் கொள்வது மனிதனுக்கு ஒரு "சாந்தி" என்பதாக கா.சு.வும் ( M.L .பிள்ளை), திரு.வி.க.வும் சொன்ன விளக்கம் - இதை பழைய "குடிஅரசு" இதழில் காணலாம.

ஆனாலும் இவர்கள் விக்கிரக பூசையும், பட (உருவ) பூசையும் செய்து வந்தார்கள். கடைசியாக மாற்றிக் கொண்டார்கள்.

மனிதனுக்கு எதற்காக கடவுள் தேவைப்பட்டது என்பது எனக்கு இன்னமும் விளங்கவில்லை. அதிலும், கடவுளை நம்பும் எவனும் அதன் சர்வ சக்தியில் நம்பிக்கை வைப்பதே இல்லை. எவனும் சம்பிரதாயத்திற்காக "கடவுள் செயல்" என்கிறானே தவிர, காரியத்தில் மனிதன் செயல் என்றும், இயற்கை என்றும், அகஸ்மாத், தற்சம்பவம், ஆக்சிடெண்ட் என்றும் தான் முடிவு செய்து கொண்டவனாகிறான்.

சர்வம் கடவுள் செயல் என்று சொல்லுகின்ற எவனும் சர்வத்திற்கும் தற்காப்பு செய்து கொள்ளாமல் இருப்பதில்லை. சர்வம் கடவுள் செயலாயிருக்கும் போது நாஸ்திகன் - கடவுள் இல்லை என்பவன் எப்படித் தோன்றினான் என்பது பற்றிச் சிந்திப்பதில்லை.மற்றும் சர்வத்திலும் வியாபகமாக இருக்கிற கடவுள் மக்களுக்கு ஏன் தான் இருப்பதாக, தன்னைத் தானாகத் தெரிந்து கொள்ளச் செய்ய முடியவில்லை என்பதை சிந்திக்கவே மாட்டேன் என்கிறான்.கிருஸ்து பாதிரி இந்தக் கேள்விக்குப் பதிலாக "கடவுள் மனிதனுக்கு அறிவைக் கொடுத்துவிட்டான்;

அந்த அறிவைக் கொண்டு கடவுளைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டியது மனிதன் கடமை" என்று சொல்லிவிட்டார்.உன் அறிவுக்கு எட்டிய கடவுள் ஏன் என் அறிவுக்கு எட்டவில்லை? என்று கேட்டதற்கு, "பாபஜன்மங்களுக்கு எட்டாது" என்று சொல்லிவிட்டார்.

படைத்தது கடவுளானால் பாபஜன்மங்களை ஏன் படைத்தார்? கடவுள் பாபஜன்மங்களைப் படைக்கவில்லையானால், பாபஜன்மங்களைப் படைத்தது யார்? என்று கேட்டேன்."சாத்தான் படைத்தான்" என்றும், மற்றும் அவருக்கே புரியாத எதை எதையோ யோசித்துப் பேசினார்.இஸ்லாத்தின் கதியும் இப்படித்தான். இந்துவின் கதியே மும்மூர்த்திகள் ஓங்காளி, மாரி, காத்தவராயன், மதுரை வீரன், கருப்பண்ணன், ஆழ்வார்கள், நாயன்மார்கள், சமாதி, கல்லுகள், படங்கள், பட்சிகள், மிருகங்கள், மரங்கள், சாணி (மூட்டை உருவ), உருண்டைகள், செத்துப்போன மனிதர்கள் முதலிய எத்தனையோ பண்டங்கள் கடவுள்களாக வணங்கத்தக்கவைகளாகவும் இருந்து வருகின்றன.இவைகளை ஏன் சொல்லுகிறேன் என்றால் ஒரு சர்வ சக்தியுள்ள கடவுளுக்குத் தன்னைப்பற்றித் தெரிவித்துக் கொள்ள – தன் உருவத்தை விளக்க சக்தியில்லை என்பதைக் காட்டத்தான்.

பிறகு – முன்ஜென்மம் - பின் ஜென்மம், கருமம், விதி, நரகம், சொர்க்கம், வைகுண்டம், கைலாயம் இப்படி இன்னும் பல பைத்தியக்காரனுக்குக் கள் ஊற்றினது போல் உளறல் மேல் உளறல்கள்.

மனிதனுக்குப் பிறகு முதல் சாவுவரை எதத்னையோ துன்பமும், தொல்லையும், இருக்க இந்தக் கடவுள் கருமம் மோட்ச – நரகத் தொல்லைகள் ஒருபுறம் மனிதனைச் சித்திரவதை செய்கிறது.

மனிதன் (ஜீவ கோடிகள்) பிறப்புக்கும், வாழ்க்கைக்கும், சாவுக்கும் இடையில் அனுபவிக்கும் இன்பம், துன்பம், கவலை, தொல்லை முதலிய காரியங்களுக்கு அவசியம் என்ன? காரணம் என்ன? என்பதை எவனாலும் இதுவரை தெரிந்து கொள்ள முடியவில்லையே! இத்தனைக்கும் மனிதன் கழுதை, குதிரை, நாய், நரி, எருமை, யானை, புலி, சிங்கம், ஈ, எறும்பு முதலான எண்ணிறந்த ஜீவராசிகளைவிட அதிகமான அறிவு (பகுத்தறிவு) படைத்தவனாவான்.இந்தப் பகுத்தறிவின் பயனால்தான் மற்ற ஜீவப்பிராணிகளுக்கு இல்லாத தொல்லையை மனிதன் அனுபவிக்கிறான். காரணம் இந்தப் பாழாய்ப்போன கடவுளால் தான் அதிகத் தொல்லை என்பேன்.

"உள்ளத்தைப் பங்கிட்டு உண்பது," "உழைப்பைப் பங்கிட்டுச் செய்வது" என்ற நிலை ஏற்பட்டால் கடவுளுக்கு, வேலையோ, அவசியமோ இருக்காது.

இப்போது கையில் வலுத்தவன் காரியமாகவும், அயோக்கியன் ஆதிக்கமாகவும் இருப்பதால், மனிதன் அறிவு இருந்தும் தொல்லைக்கும் துன்பத்திற்கும் ஆளாகிறான் - அடிமையாக வாழ்கிறான்.இனி ஒரு அய்ம்பது ஆண்டுக்குள் மனிதனுக்கு சராசரி வயது 100 – ஆகப் போகிறது. இது உறுதி. இப்பொழுதே பல நாடுகளில் சராசரி மனித வயது67- முதல் 74- வரை இருந்து வருகிறது. நமது நாட்டில் 1950– ல் சராசரி வயது 32- ஆக இருந்தது. இன்று 50- ஆக ஆகிவிட்டது. இதற்குக் காரணம் 1940– ல் படித்த மக்கள் நம்நாட்டில் 100– க்கு 9– பேராக இருந்தவர்கள் காமராசர் முயற்சியால் 100– க்கு 50– பேராக ஆனதுதான். அதோடு கூடவே, "கடவுளும்," "கடவுள் செயலும்" வெகுதூரம் குறைந்து மறைந்து வருவதும் தான் என்று சொல்லுவேன்.

கடவுள் மறைய மறைய மனிதனுக்கு அறிவு வளரும். சுதந்திரம் அதிகமாகும். நமது பெண்களுக்குப் அந்த பாப ஜன்மங்களை யார் படைத்தது? படைத்தது கடவுளானால் பூரண சுதந்திரம் இருக்குமானால் - வாழ்வில் சுயேச்சையும், சமத்துவமும் ஏற்படுதமானால், மனிதன் அறிவும், ஆயுளும் எல்லை இல்லாமல் வளர்ந்து கொண்டே போகும்.

பார்ப்பனர்களை முதலில் எடுத்துக்கொள்ளுங்கள், சரித்திர அடிப்படையில் பார்த்தால் அவர்கள் அடிமைப்படுத்தப்பட்ட மக்களின் (சூத்திரர்கள்,தீண்டப்படாதவர்கள்) ஜென்ம விரோதிகளாக இருந்து வருபவர்கள். இந்து சமுதாய மக்கள் தொகையில் இந்த இருவரும் 80 சதவிகிதத்தில் உள்ளனர் . இன்று இந்தியாவிலேயே, அடிமைப் படுத்தப்பட்ட வகுப்பைச்சார்ந்த சாதாரண மனிதன் ஒருவன் இவ்வளவு தாழ்த்தப்பட்டு, இழிவுபடுத்தப்பட்டு எதிர்காலத்தைப்பற்றிய நம்பிக்கை யோ, அபிலாஷையோ இல்லாது. இருப்பதற்கு முழுமையான காரணம், பார்ப்பனர்களும் அவர்களுடைய சித்தாந்தமுமேயாகும்.

பார்ப்பனியத்தின் தலையாய கொள்கைகள் அய்ந்து

(1) பலதரப்பட்ட வகுப்புகளுக்குள்ளே படிப்படியான சமத்துவமில்லாத உயர்வு தாழ்வு நிலைகள்

(2) சூத்திரர்கள் , தீண்டத்தகாதார்களுடைய மோசமான வலிவற்ற தன்மை

(3) சூத்திரர்களும், தீண்டத்தகாதவர்களும் என்றைக்கும் படிக்கக் கூடாது என்று தடை

(4) சூத்திரர்களும் , தீண்டப் படாதவர்களும் உயர்நிலையோ , ஆற்றலோ பெறுவதற்குத் தடை

(5) சூத்திரர்களும் தீண்டப்படாதவர்களும் பொரும் சேர்ப்பதற்குத் தடை பெண்களை அடக்கி ஒடுக்கி அடிமைப்படுத்துவது .

பார்ப்பனியத்தின் அங்கீகரிக்கப் பட்ட சித்தாந்தம் உயர்வு-தாழ்வு நிலை, கீழ்த் தளத்தில் உள்ள வகுப்புகள் சமத்துவத் தன்மை அடைய விரும்புவதை ஈவு இரக்கமின்றி அழித்து வைப்பதே பார்ப்பனியத்தின் இன்றியமையாத கடமையாகும்.

ஒரு சிலர் மட்டும் படித்துள்ள நாடுகள் இருக்கின்றன. ஆனால், இந்தியாவில் மட்டும் படித்த வகுப்பார் அதாவது பார்ப்பனர்கள் கல்வியைத் தங்களது ஏக போகமாக்கியுள்ளார்கள் . அது மட்டும் அல்லாது அடித்தளத்தில் உள்ள வகுப்புகள் கல்வியறிவு பெறுவது ஒரு பெரிய குற்றமாக வைத்துள்ளார்கள். அந்தக் குற்றத்திற்குத் தண்டனை நாக்கை வெட்டுவது அல்லது காதில் ஈயத்தைக் காய்ச்சி ஊற்றுவது. மக்களை நிர்க்கதியாக்கிப் பிரிட்டிஷார் இந்தியாவை ஆளுகிறார்கள் என்ற காங்கிரஸ் அரசியல்வாதிகள் புகார் கூறுகிறார்கள். ஆனால் அவர்கள் ஒன்றை மட்டும் மறந்து விடுகிறார்கள். சூத்திரர் களையும் , தீண்டத்தகாதவர்களையும் பராரிகளாக கதியற்றவர்களாக இருக்க வேண்டும் என்று பார்ப்பனர்கள் பிரகடனப்படுத்தப்பட்ட சட்டத்தின் அடிப்படையில் ஆண்ட ஒரு ஆட்சியை மறந்து விடுகிறார்கள். உண்மையிலேயே சூத்திரர்களும், தீண்டப்படாத வர்களும் வலிமையற்ற நிலையில் இருக்கவேண்டும் என்பதில் பார்ப்பனர்கள் மிகவும் ஆழமான நம்பிக்கை கொண்டிருந்தார்கள். ஏனென்றால் தாங்கள் வலிமையுற்றவர்களாக ஆக வேண்டும் என்றும், தாங்கள் அனுபவிக்கும் சலுகைகள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என்றும் எண்ணிச் சட்டத்தை மாற்றும் பொழுது ஒன்றை மாத்திரம் அவர்கள் மாற்றாது விட்டு விட்டார்கள் . எதை அவர்கள் நிலை குலையாமல் காப்பாற்றினார்கள்? சூத்திரர்கள் , தீண்டப்பாடதவர்களாக, வலிமை யற்றவர்களாகவே இருக்க வேண்டும் என்ற தடையை அவர்கள் நீக்காமல் விட்டு விட்டார்கள்.

இன்றைக்கு இந்தியாவிலேயே பெரும்பான்மை மக்கள் முற்றிலும் கோழையாக, உணர்ச்சியற்றும் , ஆண்மையற்றும் இருப்பதற்குக் காரணம் என்ன? அவர்கள் வலிமையற்று இருக்க வேண்டும் என்று பார்ப்பனர்கள் நீண்ட நெடுங்காலமாகக் கடைப்பிடித்து வந்த தந்திரக் கொள்கையின் பலனேயாகும்.
பார்ப்பனர்கள் ஆதரவு பெறாத சமுதாயக் கெடுதியோ அல்லது சமுதாயக் குற்றமோ இல்லை.

ஒரு மனிதனைக் கண்டால் அவனிடத்தில் மனிதத் தன்மையே காட்டக்கூடாது என்பதுதான் பார்ப்பனர்களின் மதம்.

அதாவது சாதி உணர்ச்சியுடன் பார்க்கக் கூடாது என்பது பார்ப்பனர்களின் மதமாகும். மனிதன் செய்யக்கூடிய தவறுகள் தான் அவனுக்கு மதமாகிறது என்று ஊகிப்பது தவறான அடிப் படையில் அமைந்த எண்ணமாகும். ஏனென்றால் உலகத்தில் எந்த பாகத்திலாவது பெண்கள் மோசமாகக் கொடுமைப்படுத்தப்பட்டு அதனால் அவதியுறுகிறார்கள் என்றால் அந்தக் கொடுமைகளுக்குப் பார்ப்பான் தன்னுடைய ஆதரவைத் தந்திருக்கிறான். விதவைகள் `உடன்கட்டை ஏறுதல்’ என்ற பழக்கத்தினால் உயிருடன் கொளுத்தப் பட்டார்கள். `உடன்கட்டை ஏறுதல்’ என்ற தீய பழக்கத்திற்குப் பிராமணர்கள் தங்களுடைய முழு ஆதரவையும் தந்திருக்கிறார்கள். விதவைகள் மறுமணம் செய்து கொள்ள அனுமதிக் கப்படவில்லை .

இந்தக் கோட்பாட்டிற்கும் பார்ப்பான் தன்னுடைய முழு ஆதரவைத் தந்திருக்கிறான். பெண் 8 வயது அடைவதற்கு முன்னேயே திருமணம் செய்து கொடுத்தாக வேண்டும். கணவன் அந்தப் பெண்ணுடன் அதற்குப் பிறகு பாலுறவு செய்கின்ற உரிமையே பெற்றுள்ளான். அந்தப் பெண் பருவ பக்குவம் அடைந்தாளா இல்லையா என்பது பற்றிப் பொருட்படுத்தவில்லை. அந்தக் கோட்பாட்டுக்கும் பார்ப்பான் தன்னுடைய முழு ஆதரவையும் தந்திருக்கிறான். பார்ப்பனர்கள் , சூத்திரர்களுக்கும், தீண்டப்படாதவர்களுக்கும் சட்டம் இயற்றும் கர்த்தாக்களாக இருந்திருக்கிறார்கள். இப்படி அவர்கள் சட்டம் இயற்றிய தன்மையையும், உலகத்தில் மற்றப் பாகங்களில் உள்ள படித்த வகுப்பைச் சேர்ந்த மக்கள் சட்டம் இயற்றிய தன்மையையும் ஒப்பிட்டுப் பார்த்தால் பார்ப்பனர்களுடைய தன்மை மிகமிகக் கொடியதாகும். ஒரு படித்த வகுப்பார், தம்முடைய அறிவுத் திறனை, தம்முடைய நாட்டில் உள்ள கல்வி அறிவு இல்லாத மக்களை எப்பொழுதுமே அறியாமையிலும், வறுமையிலும்,ஆழ்த்தி வைக்க வேண்டும் என்ற கோட்பாடு அமைந்த தத்துவத்தைக் கண்டுபிடிக்கும் முறையில் அறிவை இழிசெயலுக்குப் பயன்படுத்தவில்லை. யாரைப்போல? இந்தியாவில்உள்ள பார்ப்பனர்கள் செய்தது போல்

தம்முடைய மூதாதைகள் உருவாக்கிய இந்தப் பார்ப்பனீயத் தத்துவத்தை இன்று ஒவ்வொரு பார்ப்பனனும் நம்புகிறான். இந்தச் சமுதாயத்திலேயே அவன் ஒரு அந்நியனாக இருக்கிறான். பார்ப்பானை ஒரு பக்கம் நிறுத்தி மற்றொரு பக்கம் சூத்திரர்கள், தீண்டத்தகாதவர்கள் என்று கருதுபவர்களையும் நிறுத்தி ஒப்பிட்டுப் பார்த்தால் இந்த இரண்டு பிரிவினரும் அயல் நாட்டினரைப்போல் தான் தோன்றும். ஒரு ஜெர்மானியனுக்கு ஒரு பிரஞ்சுக்காரன் எப்படி அன்னியனோ ஒரு யூதனுக்கு யூதன் அல்லாதவன் எப்படி அன்னியனோ, ஒரு வெள்ளைக் காரனுக்கு ஒரு நீக்ரோ எப்படி அன்னியனோ அதுபோலவே பார்ப்பான் சூத்திரர்களுக்கும் தீண்டப்படாதவர்களுக்கும் அன்னியனாவான்.

தாழ்ந்த வகுப்பில் சூத்திர்களுக்கும் தீண்டப்படாதவர்களுக்கும், பார்ப்பனர்களுக்குமிடையே உண்மையிலேயே ஒரு பெருத்த பிளவு இருக்கத்தான் செய்கிறது. பார்ப்பான், சூத்திரர்களுக்கும் தீண்டப் படாதவர்களுக்கும் அன்னியனாக மட்டும் இல்லை. அவர்களுக்கு விரோதியாகவும் இருக்கிறான். இவர்களுடைய தொடர்பை நினைக்கும் பொழுது மனச்சாட்சிக்கோ, நியாயத்திற்குகோ சிறிதும் இடமில்லை.

—— டாக்டர் அம்பேத்கர் அவர்களால் எழுதப்பட்ட “காந்தியும், காங்கிரசும் தீண்டப்படாத மக்களுக்குச் செய்ததென்ன?” என்ற நூலிலிருந்து – பக்கம் 215-216

ஆண்களின் ஆணவமே விபச்சாரத்திற்குக் காரணம்



‘விபச்சாரம்' என்பதற்குச் சாஸ்திரங்களில் கூறப்படும் பொருள் பலவகையாகும். பொதுவாக, இப்பொழுது "பொருள் வாங்கிக் கொண்டு ஆடவர்களின் இச்சையைப் பூர்த்தி செய்வதையே தொழிலாகக் கொண்டு ஜீவனம் பண்ணுவதையே விபச்சாரம்' என்று உலக மக்கள் எல்லோராலும் ஒப்புக் கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது. பொருள் பெறாமல் சிற்றின்ப ஆசையுடன் கண்டவர்களையெல்லாம் காதலிக்கும் ஆண்களின் செய்கையையும் பெண்களின் செய்கையையும் "விபச்சாரம்' என்றே கூறலாம்.

ஜன சமூகத்தை அரித்துக் கொல்லும் புழுக்களில் ‘விபச்சார'த்தைப் போன்ற வேறொரு கொடிய புழு இல்லையென்றே சொல்லலாம். பண்டைக்காலந்தொட்டு வழங்கி வரும் அநேக தீய விஷயங்களில் ‘விபச்சார'மும் ஒன்றாகும். இந்த ‘விபச்சாரம்' என்னும் கொடிய வழக்கம், இன்று நேற்று ஏற்பட்டதல்ல என்பதையும், பல ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாகவே நமது நாட்டில் நிலைத்து வருகிறதென்பதையும் அறியலாம்.

சிற்றின்ப வேட்கை கொண்ட முரட்டு ஆண்கள் பலரால் பலவந்தப்படுத்தப்பட்டு விபச்சாரியானவர்கள் பெருகியே விபச்சாரிகள் அதிகமானார்கள் என்று கூறுவது, எவ்வகையிலும் பொருந்தாமற் போகாது. இரண்டாவது, சமூக வாழ்க்கையில் ஏற்படுத்தப்பட்ட பல கொடுமையான சட்ட திட்டங்களும் விபச்சாரத்தை மிகுதிப்படுத்தின என்பதில் அய்யமில்லை.

காதல் மணமில்லாமை, விதவை மணம் இல்லாமை, விவாக விடுதலை உரிமை இல்லாமை, பெண்களுக்குச் சொத்துரிமை இல்லாமை முதலிய சமூகக் கட்டுப்பாடுகள், பெண்கள் விபச்சாரிகளாவதற்கு முக்கிய காரணமாயிருப்பனவாகும். ஒருவர் மேல் ஒருவர் காதல் கொள்ளாத ஒரு தம்பதிகளின் வாழ்க்கை, தூய வாழ்க்கையாக இருப்பது கஷ்டம். அத்தம்பதிகள் இருவரும் தங்கள் மன இச்சையைத் தகாத வழியில்தான் பூர்த்தி செய்து கொள்ள நேரும்.

பருவ காலத்தில் விதவையான பெண்களைச் சாஸ்திரங்களின் மேலும், மதத்தின் மேலும் பழி சுமத்தி மணஞ்செய்து கொடாமல் வைத்திருப்பதனால் விளையும் விபச்சாரக் கொடுமையை அளவிட்டுக் கூற யாரால் முடியும்? இன்று குளங்களிலும், ஆறுகளிலும், கிணறுகளிலும், சாக்கடைகளிலும், குப்பைத் தொட்டிகளிலும் எறிந்து கொல்லப்படும் குழந்தைகளெல்லாம் விபச்சாரிகளாலும் விதவைகளினாலும் பெற்ற குழந்தைகள் என்பதை யார் மறுக்க முடியும்? வீட்டுக்கு வீடு விதவைகள் குடி கொண்டிருக்கும் ஜாதியில்தான் விபச்சாரங்களும், சிசுக் கொலைகளும் அதிகம் என்று அறியாதார் எவர்?

ஆகவே, உண்மையில் விபச்சாரம் ஒழிய வேண்டுமானால், ஆண்களுடைய ஆணவத்தை அடக்குவதற்கும் பெண்கள் சுதந்திரமாகிய காதல் மண உரிமை, விவாக விடுதலை உரிமை, விதவை விவாக உரிமை, சொத்துரிமை முதலியவற்றிற்கும் சட்டங்களின் மூலம் பலவந்தமாக உதவி செய்ய வேண்டும். இப்பொழுது பல நாடுகளிலும் விபச்சாரத்தை ஒழிப்பதற்குச் சட்டங்கள் செய்யப்பட்டு அமுலிலும் இருந்து வருகின்றன. ஆனால், விபச்சாரத் தடைச் சட்டம் அமுலில் இருக்கும் எல்லா நாடுகளிலும் அது அடியோடு ஒழிந்து விட்டது என்று கூறத்தகாது. ஒருகால் இந்தியாவைத் தவிர, மற்ற தேசங்களில் விபசாரத்தடைச் சட்டத்தினால் அதை அடியோடு நிறுத்தி விடக்கூடும். ஏனெனில் இந்தியாவைத் தவிர, மற்ற இடங்களில் நடைபெறும் விபச்சாரம் வெளிப்படையானவை. வெளிப்படையாக வியாபாரம் போல் நடைபெறும் விபச்சாரத்தைத் தடுப்பது எளிது. ஆனால், நமது நாட்டில் நடைபெறுவது போன்ற மறைமுகமான விபச்சாரங்களைத் தடுப்பது முடியாது. விதவைகள் செய்யும் விபச்சாரத்தையும், விவாக விடுதலை செய்து கொள்ள முடியாமல் பேருக்குத் தம்பதிகளாக வாழும் குடும்பங்களில் நடைபெறும் விபச்சாரங்களையும் எப்படித் தடுக்க முடியும்?

மேல் நாடுகளில் ரஷிய தேசம் ஒன்றில்தான் அடியோடு விபச்சாரம் ஒழிந்து விட்டதாகச் சொல்லப்படுகிறது. இதற்குக் காரணம், ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் சமூக வாழ்க்கையில் எத்தகைய வேற்றுமையும் இருப்பதற்கு இடமில்லாமல், சட்ட மூலம் ஏற்பட்டிருக்கும் சவுகரியமேயாகும்.

ஆகையால் மற்ற நாடுகளைப் போல், ஆண்களுக்கும், பெண்களுக்கும் சமூக விஷயங்களில் எத்தகைய வித்தியாசமும் இல்லாமல் சம சுதந்திரம் ஏற்படுத்தி, அதை அனு÷பாகத்தில் கொண்டு வருவதன் மூலம்தான் விபச்சாரத்தை அடியோடு ஒழிக்க முடியும் என்பதில் சிறிதும் அய்யமில்லை.

மதப்புரட்டுகளையும் சாஸ்திரப் புரட்டுகளையும் நம்பி பெண்களைக் கொடுமைப்படுத்தி விபச்சாரத்தனத்திற்கு ஆளாக்கிக் கொண்டிருக்கும் இந்த மடையர்களான வைதீகர்களும், பகுத்தறிவற்றவர்களும், நமது நாட்டில் அரசியல் விஷயங்களிலும் செல்வாக்குப் பெற்றிருக்கும் வரையிலும், விபச்சாரத்தை ஒழிப்பதற்கு எத்தகையச் சட்டங்கள் செய்யப்பட்டாலும் அவைகளுக்குத் தகுந்த முழுப்பலனும் கிடைக்க முடியாதென்றே கூறுவோம்.

‘குடி அரசு' இதழின் தலையங்கம் 29.5.1932

ஜாதி அமைப்பு முறை இருக்கும் வரை ஒரு இஞ்ச் அளவுகூட முன்னேற முடியாது



ரஷ்யா போன்ற நாட்டில் பார்ப்பானும் இல்லை; பறையனும் இல்லை. அந்த நாடுகளிலே என்னதான் அடக்குமுறைகள் இருந்ததாகச் சொல்லப்பட்டாலும், அறிவுக்கும் சிந்தனைக்கும் உரிமை இருந்தது. இந்த நாட்டைப் போல் அதை நினைத்தாலே கடவுள் கண்ணைக் குத்திவிடுவார்; அந்த சங்கதியை ஆராய்ந்தாயானால் நரகத்திற்குப் போய் விடுவாய்; இது கடவுளுக்கு விரோதம் என்கிற மாதிரியான நிலைமை இல்லை.

மார்க்ஸ், லெனின், ஏங்கெல்ஸ் முதலியவர்கள் இந்தப்படிதான் முயற்சி செய்ய வேண்டும் என்று சொன்னார்கள் என்பது, கம்யூனிஸ்டுகளின் வாதம். நம்டைய வாதம் என்னவென்றால், இந்த நாட்டின் நிலைமையும் தன்மையும் காரல் மார்க்சுக்கோ, லெனினுக்கோ அல்லது ஏங்கெல்சுக்கோ தெரியாது. இந்த நாட்டிலே பார்ப்பான் என்று ஒரு ஜாதி பிறவியிலேயே மேல் ஜாதியாகவும், மற்றவர்கள் எல்லாம் கீழ்ஜாதியாகவும் இருக்கிற சதாய அமைப்பு இந்த நாட்டிலே இருக்கிறது என்பது அவர்களுக்குத் தெரியாது. அதனால் மார்க்ஸ் வழியோ, லெனின் தலைறையோ இந்த நாட்டுக்கு ஒத்து வராது என்பது நம்முடைய வாதம்.

உண்மையாகவே இந்த நாட்டுக் கம்யூனிஸ்டுகள் நினைக்க வேண்டும்; அவர்களுடைய ஆதரவாளர்கள் என்பவர்களும் அறிய வேண்டும். தன் முதலில் இந்த நாட்டில் சமதருமப் பிரச்சாரம் செய்து அதற்கு ஆகவென்றே சிறைக்குப் போனவன் நான். 30 வருடமாக இந்த அடிப்படையில் தானே நாங்கள் பொதுப்பணி புரிகிறோம்! கம்யூனிஸ்டுகள் வெறும் பொருளாதாரத்தை மட்டும் முன்னிறுத்திச் சொல்லுகிறார்கள். நாங்கள், பொருளாதாரத் துறையிலே இருக்கிற பேதம் ஒழிய வேண்டியதுதான் ஆனால், சமுதாயத் துறையிலே இருக்கிற பேதம் ஒழிந்தால்தான் சமத்துவம் கிடைக்கும் என்கிறோம். பொருளாதாரத் துறை பேதமொழிப்பு வேலை எங்களுக்கு விரோதமானதல்ல. ஆனால், சமூதாயத் துறையிலே இருக்கிற பேதம் ஒழிந்தால்தான் சமத்துவம் கிடைக்கும் என்கிறோம். ஆனால், சமூதாயத்துறை பேதமொழிப்புக் காரியத்தைக் கம்யூனிஸ்டுகள் ஒத்துக் கொள்வதில்லை.

தோழர்களே! பொருளாதாரப் புரட்சிக்கு சர்க்காரை (ஆட்சியை) ஒழித்தாக வேண்டும்; மாற்றியமைத்தாக வேண்டும். ஆனால், சமூதாயப் புரட்சியை சர்க்காரை ஒழிக்காமலேயே உண்டாக்க முடியும். மக்கள் உள்ளத்திலே, இன்றைய சமூதாய சம்பந்தமாக உள்ள உணர்ச்சியையும், பயத்தையும் போக்கி, பிரத்தியட்ச (உண்மை) நிலையை மக்களுக்கு உணர்த்தினால் போதும். நிலைமை தானாகவே மாறும். இந்தச் சமூதாய அமைப்பை, இன்றைய சர்க்கார் அமைப்பு இருக்கும் போதே மாற்றிவிட முடியும் மக்கள் பகுத்தறிவு பெறும்படிச் செய்வதன் மூலமாக. 30 ஆண்டுகளுக்கு முன் இந்நாட்டில் ஜாதி ஆணவம், திமிர் எவ்வளவு இருந்தது! இன்று எங்கே போயிற்று அந்த ஜாதி ஆணவம் திமிரும்?

30 ஆண்டுகளுக்கு முன் இந்த நாட்டுத் திராவிடப் பெருங்குடி மக்கள் எவ்வவு காட்டுமிராண்டித்தனமாக, கேவலமாக நடத்தப்பட்டார்கள்? அந்த நிலைமை இன்று எவ்வளவோ தூரத்துக்கு மாற்றமடைந்து விட்டதே! எப்படி முடிந்தது இவ்வளவும்? சர்க்காரைக் கவிழ்க்கும் முயற்சி செய்ததாலா? அல்லது அண்டர் கிரவுண்ட் (தலைமறைவு) வேலையாலா? இல்லையே! மக்கள் உள்ளத்திலே பகுத்தறிவு உணர்ச்சி ஏற்படும்படியாகச் செய்ததன் காரணமாக, நிலைமையில் வெகுவாக மாறுதல் ஏற்பட்டிருக்கிறது.

முதலில் இந்தக் காரியத்தைச் செய்வோம். பிறகு தானாகவே பொருளாதார உரிமையை ஏற்படுத்திவிட முடியும். பணக்காரத் தன்மைக்கும் அஸ்திவாரமாய், ஆதாரமாய் பேதத்தை ஒழிப்போமானால், தானாகவே பொருளாதார உரிமை வந்துவிடும். ஆகவே, இந்தத் துறையில் பாடுபட முன் வாருங்கள் என்று அன்போடு, வணக்கத்தோடு அழைக்கிறேன்.

இன்னும் சொல்லுகிறேன். இந்த ஜில்லாவையே எடுத்துக் கொள்ளுங்களேன்: யார் இந்த ஜில்லாவில் பணக்காரர்கள்? முதலாவது பணக்காரன் கோயில் சாமிகள்; அதற்கடுத்த பணக்காரன் நிலமுடையோன் பார்ப்பான்; அதற்கடுத்தபடியாக பணக்காரன், நிலமுடையோன் சைவர்கள் என்ற சூத்திர ஜாதியிலே சற்று உயர்ந்தவர்கள் என்று சொல்லப்படுகிறவர்கள். அதற்கடுத்தபடி, தூக்கியவன் தர்பார் என்பது போல இருக்கிறவனுக்குக் கொஞ்சம் சொத்து. கடைசியிலே யாருக்கு ஒன்றும் இல்லையென்றால், சூத்திரனிலே தாழ்த்த ஜாதி என்று சொல்லப்படுகிறவனுக்குக் கொஞ்சம் சொத்து. கடைசியிலே யாருக்கு ஒன்றும் இல்லையென்றால் சூத்திரனிலே தாழ்ந்த ஜாதி என்று சொல்லப்படுகிறவனுக்கும், பஞ்சமனுக்குந்தான் ஒன்றுமே இல்லை. இப்போது சொல்லுங்கள்: பணக்காரன் ஏழை என்கிற பாகுபாடு, உயர் ஜாதி தாழ்ந்த ஜாதி என்ற அமைப்போடு ஒட்டிக் கொண்டு, சார்ந்து கொண்டு இருக்கிறதா, இல்லையா?

இந்த அடிப்படைகளை நாம் புரிந்து கொள்ளாமலேயே இருக்கிறோம். யாரும் எடுத்துச் சொல்லுவதில்லை. காரணம், இந்த நாட்டின் எல்லாத் துறையும் மேல் ஜாதிக்காரர்கள் என்கிற பார்ப்பனர்களிடத்திலும் பணக்காரர்களிடத்திலும் சிக்கிக் கொண்டதால், அவர்கள் இந்த அமைப்பு இருக்கிறவரையில் லாபம் என்று கருதி, இந்த அமைப்பின் நிலத்தில் கையே வைப்பதில்லை. மக்களை வேறு பக்கம் திருப்பிவிட்டு விடுகிறார்கள். அதனால்தான் 2000 வருடங்களாக இப்படியே இருக்கிறோம். இன்னம் சொல்லுகிறேன், இந்தத் தொழிலாளி ஜாதி, முதலாளி ஜாதி அமைப்பு முறை அதாவது பார்ப்பான், சூத்திரன், பறையன் என்கிற ஜாதி அமைப்பு இருக்கிறவரையில், இந்த நாட்டில் ஒரு இஞ்ச் அளவுகூட முன்னேற்றம் காண முடியாது என்று உறுதியாகக் கூறுவேன்.

27.4.1953 அன்று, மன்னார்குடி வல்லூரில் ஆற்றிய உரை. "விடுதலை' 5.5.1953

.

தமிழ்நாடு சட்டப்பணிகள் ஆணைக் குழுவும், மதுரை "சோக்கோ' அறக்கட்டளையும் இணைந்து, 18.7.2009 அன்று மாநில அளவிலான கருத்துக் கேட்பு நிகழ்வை நடத்தியது. இது "தலித்துகள், பெண்கள், குழந்தைகள் மற்றும் ஏழைகளுக்கான சட்ட உதவி' என்ற தலைப்பில் நடைபெற்றது. இதில் சென்னை உயர் நீதிமன்ற நீதிபதிகள் மற்றும் மாவட்ட முதன்மை அமர்வு நீதிபதிகள் பங்கேற்றனர். இந்நிகழ்வின் ஓர் அமர்வு "தலித்துகளுக்கான சட்ட உதவி' என்ற தலைப்பில் அமைந்தது. இந்த அமர்வை சென்னை உயர் நீதிமன்ற நீதிபதி வி. தனபாலன் தலைமையேற்று நடத்தினார். கருத்துரையாளர்களாக வழக்குரைஞர் பொ. ரத்தினமும், சு.சத்தியச்சந்திரனும் பங்கேற்றனர். அந்த அமர்வில் சு. சத்தியச்சந்திரன் அளித்த கருத்துரையின் தமிழாக்கமே இக்கட்டுரை.

சமூகத்தில் நலிவுற்ற மக்கள் சமமான நீதி பெறுவதை உறுதி செய்யும் வகையில் "சட்ட உதவி' என்ற கொள்கையை, இந்திய அரசமைப்புச் சட்டத்தின் நான்காவது பகுதியாக அமைந்துள்ள "அரசு வழிகாட்டு நெறிகள்' தலைப்பின் கீழ் பிரிவு 39 சேர்க்கப்பட்டது என்பதை நாம் அறிவோம். அரசமைப்புச் சட்டத்தின் பகுதி நான்கின் கீழ் வழங்கப்பட்டுள்ள உரிமைகள், நீதிமன்றத்தை அணுகி நிறைவேற்றிக் கொள்ளக் கூடியவை அல்ல. இருப்பினும். 1990 ஆண்டில் இந்தியத் தலைமை நீதிமன்றம் கிஷோர்-எதிர்-இமாச்சலப் பிரதேச அரசு (AIR 1990 SC 2140) என்ற வழக்கில், “சட்ட உதவி என்பது அரசமைப்புச் சட்டத்தின் பிரிவு 21இன் கீழ் உருவாக்கப்பட்டுள்ள மற்றும் நீதிமன்றத்தை அணுகி நிறைவேற்றிக் கொள்ளத்தக்க ஒன்றாகக் கருதப்பட வேண்டும்'' என்று கூறியது.

சுக்தாஸ்-எதிர்-அருணாசல யூனியன் பிரதேசம் (AIR 1990 SC 2140) என்ற வழக்கில், “சட்ட உதவி என்பது, இந்திய அரசமைப்புச் சட்டத்தின் பிரிவு 14 இன் கீழ் வழங்கப்பட்டுள்ள அடிப்படை உரிமை போன்று கருதப்பட வேண்டும்'' என உச்சநீதிமன்றம் பொருள் விளக்கம் அளித்தது. மேலும், அதிக பட்ச தண்டனைகளான ஆயுள் மற்றும் மரண தண்டனை விதிக்கப்படக்கூடிய குற்றச்சாட்டுகள் ஒரு நபர் மீது சுமத்தப்பட்டிருந்து, அந்த நபர் தன் தரப்பு வாதங்களை எடுத்துச் சொல்வதற்கு ஒரு வழக்குரைஞரை தனது ஏழ்மை காரணமாக நியமிக்க முடியவில்லையெனில், அவருக்கு சட்ட உதவியினைக் கட்டாயம் வழங்க வேண்டும் என்று உச்ச நீதிமன்றம் அத்தீர்ப்பில் குறிப்பிட்டுள்ளது. இருப்பினும், நமது அன்றாட நடைமுறையில் சட்ட உதவி என்ற உரிமைக்கு நாம் உரிய முக்கியத்துவம் அளிப்பதில்லை. அதன் காரணமாக சட்ட உதவி என்ற உரிமையானது, இந்திய அரசமைப்புச் சட்டத்தின் பிரிவு 39 A ஆக சேர்க்கப்பட்டு, சுமார் 33 ஆண்டுகளுக்குப் பின்பும் இந்தியாவில் மற்றொரு சட்டப்புனைவாகவே (Legal Fiction) நடைமுறையில் இருந்து வருகிறது.

தமிழ்நாட்டில் சட்ட உதவிக்கான இயக்கம் :-

இந்திய அரசமைப்புச் சட்டத்தில் சட்ட உதவிக்கு வகை செய்கின்ற பிரிவு 39அ சேர்க்கப்படுவதற்கு முன்னரே தமிழகத்தில் நாம் பெருமை கொள்ளும் வகையில், சட்டஉதவிக்கான இயக்கம் ஒரு முன்னோடி இயக்கமாக உருவானது. 19.11.1976 அன்று "தமிழ்நாடு சட்ட உதவி மற்றும் ஆலோசனைக் கழகம்' தமிழ்நாடு சங்கங்கள் பதிவுச் சட்டத்தின் கீழ் பதிவு செய்யப்பட்டது.

மேலும், இது சுதந்திர இந்தியாவின் தலைசிறந்த நீதிபதிகளில் ஒருவரான திரு. வி.ஆர். கிருஷ்ணய்யர் அவர்களால் கருத்தாக்கம் செய்யப்பட்டு, சிறப்பாக வடிவமைக்கப்பட்டது. வி.ஆர். கிருஷ்ணய்யரின் முழு முயற்சியாலும், தீவிர ஈடுபாட்டாலும் தமிழ் நாடு சட்ட உதவி மற்றும் ஆலோசனைக் கழகத்திற்கான குறிக்கோள்களும், நோக்கங்களும் மிகுந்த கவனத்துடனும் தொலைநோக்குப் பார்வையுடனும் வடிவமைக்கப்பட்டன. ஏழைகளுக்கும், தகுதியானவர்களுக்கும் சட்ட உதவி வழங்கப்பட வேண்டும் என்ற அடிப்படைக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கப்பட்டது. அதிலும் குறிப்பாக, பல்வேறு சட்டங்களின் கீழ் அவர்களுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ள குடிமையியல் உரிமைகள் (Civil Rights) குறித்து விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்த வேண்டும் என்றும் வலியுறுத்தப்பட்டது.

சமூகத்தில் பின்தங்கியுள்ள மக்கள் தொடர்புடைய சட்டங்கள் குறித்து கருத்துப் பரவல் நிகழ்த்த ஏற்பாடு செய்தல், குறிப்பாக, விவசாய சீர்திருத்தங்கள், குறைந்தபட்சக் கூலி, தொழிலாளர்கள், பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள், விவசாயிகள், கொத்தடிமைத் தொழிலாளர்கள், கடன்பட்டோர் ஆகியோரின் நலனில் சிறப்புக்கவனம் செலுத்துதல்; அவர்களுக்குத் தேவைப்படும் நேரங்களில் சட்ட உதவிகள் வழங்குதல்; அறிவார்ந்த வழக்குரைஞர்கள், சட்ட மாணவர்கள் கொண்ட தன்னார்வ அமைப்புகளுக்கு நிதியுதவி செய்து, சமூகத்தின் நலிந்த பிரிவு மக்களுக்கு சட்ட உதவிகள் வழங்க ஊக்குவித்தல்; சட்டங்கள் மற்றும் நடைமுறைச் சட்டங்கள் பற்றிய தகவல்களை வெளியிட்டு, சட்டம் தொடர்பான அறிவினைப் பரப்புதல் போன்றவை அவற்றில் ஒரு சில (தமிழ் நாடு சட்ட உதவி மற்றும் ஆலோசனைக் கழகத்தின் துணை விதி-3).

2. மேற்சொல்லப்பட்ட செய்திகளைப் பார்க்கும்போது, சமூகத்தில் பின்தங்கிய மக்கள் மீதான முழுமையான வலியுறுத்தல் இவற்றில் உள்ளதைக் காணலாம்.

3. சட்ட உதவி வழங்குவதற்காக ஏற்படுத்தப்பட்ட தமிழ் நாடு சட்ட உதவி மற்றும் ஆலோசனைக் கழகம் இருந்த காலகட்டத்தில், அதன் குறிக்கோள்கள் மற்றும் நோக்கங்கள் ஆகியவற்றில் உண்மையான அக்கறை கொண்ட சட்டத் தொழிலில் ஈடுபட்டுள்ளவர்கள் உறுப்பினராவதற்கு ஊக்கப்படுத்தப்பட்டதால், எங்களைப் போன்ற பலர் பதிவு செய்யப்பட்ட சங்கமான அக்கழகத்தில் உரிய சந்தா செலுத்தி ஆயுட்கால உறுப்பினர்களானோம்.

4. இந்திய அரசமைப்புச் சட்டப் பிரிவு 39 A சேர்க்கப்பட்டது, தமிழகத்தில் தமிழ் நாடு சட்ட உதவி மற்றும் ஆலோசனைக் கழகத்தின் சட்ட உதவிக் கொள்கைக்கும் இயக்கத்திற்கும் தூண்டுதலாக அமைந்தது. சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தில் மூத்த அலுவலராகப் பணிபுரிந்து வந்த திரு. மீ. ராஜா, அக்கழகத்தின் செயலாளராக பின்னர் நியமிக்கப்பட்டார். அவர் தமிழகத்தில் சட்ட உதவி இயக்கத்தின் மறுபெயரானார். அவருடைய பணிக்காலத்தில் அக்கழகத்தின் குறிக்கோள்கள் மற்றும் நோக்கங்களுக்கு முழு அளவில் செயல்வடிவம் கொடுக்கப்பட்டது. அக்கழகத்தின் வழக்குரைஞர் குழுவில் இருந்த வழக்குரைஞர்களை பல்வேறு நீதிமன்றங்களில் வழக்குகள் நடத்துவது என்பது மட்டுமின்றி, சமூகத்தின் பின்தங்கிய மக்களுக்கு ஏற்படும் பிரச்சனைகள் குறித்து தகவல்களை சேகரித்து, பாதிக்கப்பட்ட நபர்களுக்கு சட்ட நடவடிக்கைகளில் உதவிடவும் ஊக்குவித்தார். அதனால், அக்கழகமே மனுதாரராக இருந்து பல பொது நல வழக்குகளை சமூகத்தின் பின்தங்கிய மக்களுக்கு ஆதரவாக சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தில் தொடர்ந்தது. கொத்தடிமைத் தொழிலாளர்களை விடுவித்தல், சிறை மற்றும் காவல் பாதுகாப்பு ஆகியவற்றில் நடைபெற்ற வன்முறைகளில் பாதிக்கப்பட்டோருக்கு நீதியைப் பெறுவதற்கு உதவியதும் அவற்றில் ஒரு சிலவாகும்.

5. மோட்டார் வாகன விபத்துகளில் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்குரிய இழப்பீட்டுத் தொகைக்கான காசோலைகள், வழக்கு நடத்திய வழக்குரைஞரின் பெயரிலேயே வழங்கப்பட்டு வந்தன. இது, மோசடிகள் நடைபெறத் தூண்டும் வகையில் அமைந்திருந்தது. தமிழ் நாடு சட்ட உதவி மற்றும் ஆலோசனைக் கழகத்தின் முயற்சியால், இழப்பீட்டுத் தொகை காசோலை மூலம் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் பெயரிலேயே வழங்கப்பட்டது. இந்த ஒரு தனி முயற்சி எண்ணிலடங்காத பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு மிகப் பெரிய பலன் அளிப்பதாக இன்றளவும் அமைந்துள்ளது.

6. அக்கழகத்தின் செயலாளராக செயல்பட்டு வந்த திரு. ராஜா, தொடர்ச்சியாக தனக்குக் கீழ் அமைந்திருந்த மாவட்ட மற்றும் வட்ட அளவிலான சட்ட உதவி மய்யங்களுக்கு கடிதங்கள், சுற்றறிக்கைகள் அனுப்பி, அவற்றில் நலிவடைந்துள்ள மக்களின் நலன்கள் தொடர்பான புதிய சட்டம் அல்லது தீர்ப்பு ஆகியவை குறித்து அம்மய்யங்களின் கவனத்திற்கு கொணர்வதுடன்-அவ்வகையிலான சட்டம் அல்லது தீர்ப்பை பின்தங்கிய மக்களுக்கு பலனளிக்கும் வகையில்-எவ்விதம் நடைமுறைப்படுத்துவது என்பது தொடர்பான வழிகாட்டுதல்களையும் நடவடிக்கைகளையும் தெளிவுபடுத்தினார். அத்தகைய சுற்றறிக்கைகளையும், கடிதங்களையும் மிகத் தெளிவாகவும் சுருக்கமாகவும் மிகுந்த கவனத்துடனும் அவர் வடித்தார்.

7. சமூகத்தில் நலிவடைந்த மக்களுக்கு பயன்படத்தக்க சட்டங்களை, தமிழ் நாடு சட்ட உதவி மற்றும் ஆலோசனைக் கழகம் அவ்வப்போது வெளியீடுகளாகக் கொணர்ந்தது. பொது மக்களுக்கு ஏற்படும் பிரச்சனைகள், பிறப்பைப் பதிவு செய்தல், பட்டா பெறுதல் போன்ற விஷயங்களைப் பற்றி தெரிந்து கொள்ள அரசின் அரசாணைகள், நடைமுறை விதிகளைத் தொகுத்து புத்தகமாக அக்கழகம் வெளியிட்டது.

8. தலித் மக்களுக்கான சட்ட உதவி உரிமை என்ற வகையில் பார்க்கும்போது, பட்டியல் சாதியினர் மற்றும் பட்டியல் பழங்குடியினர் (வன்கொடுமைத் தடுப்பு) விதிகள் 1995, அய் இந்திய அரசு அரசிதழில் வெளியிட்ட உடனே அக்கழகம் அதை சிறிய புத்தகமாக வெளியிட்டது. இந்த துணிச்சலான முயற்சியை அரசோ அல்லது எந்த ஒரு தனியார் வெளியீட்டு நிறுவனமோ செய்வதற்கு முன்பே அக்கழகம் வெளியிட்டது குறிப்பிடத்தக்க ஒன்றாகும். நாட்டில் தலித்துகளுக்கு எதிராக வன்கொடுமைகள் அதிகரிக்கத் தொடங்கிய அக்காலகட்டத்தில் அந்த வெளியீடு, தலித் உரிமைகள் குறித்த ஒரு வழிகாட்டியாக அமைந்தது.

9. பொது மக்கள் சட்ட உதவிகளை கேட்டு அணுகும்போது, அவர்கள் விரும்பும், அவர்கள் பிரச்சனை தொடர்பான சட்டத்துறையில் அனுபவம் வாய்ந்த வழக்குரைஞரை தேர்வு செய்து கொள்ள, தமிழ்நாடு சட்டஉதவி மற்றும் ஆலோசனைக் கழகம் வாய்ப்பளித்தது. இந்தக் குழுவின் வழக்குரைஞர் (கஞுணச்டூ Penal Advocate) என்ற முறையில் சமூகத்தில் மிகவும் அடித்தளத்தில் உள்ள அதிக அளவிலான ஏழைகள், ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் மற்றும் தலித் மக்களுக்கு சட்ட உதவிகளை நானும் வழங்கி இருக்கிறேன்.

அவற்றில், ஒரு வழக்கில் 1999இல் காவல் நிலையத்தில் மரணம் அடைந்த தலித் சமூகத்தைச் சேர்ந்த ஒருவரின் பாதிக்கப்பட்ட குடும்பத்திற்கு அண்மையில், (நவம்பர் 2008) இழப்பீடாக அய்ந்து லட்சம் ரூபாய் வழங்க சென்னை உயர் நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது. அவ்வழக்கின் தீர்ப்பில் நீதிபதி கே. சந்துரு, “சட்ட உதவிக் கழகம் இந்த வழக்கை பொது நலனில் அக்கறை உள்ள வழக்குரைஞரிடம் ஒப்படைத்துள்ளது'' என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். இது, அக்கழகம் அவ்வகை வழக்குகளில் எவ்வாறு சிறப்புக் கவனம் கொண்டது என்பதைக் குறிப்பதாகவே உள்ளது.

10. இவை மட்டுமின்றி, மனித உரிமைகள் மீறப்படுவதால் பாதிக்கப்படும் மக்கள் தங்களுக்கு உரிய நிவாரணத்தைப் பெறும் வகையில், அக்கழகத்தின் பட்டியலில் இருந்த வழக்குரைஞர்கள் நேரடியாக பாதிக்கப்பட்டவர்களைத் தேடிச் சென்று அவர்கள் குறைகளுக்கு நிவாரணம் பெற உதவி புரிவதை அக்கழகம் ஊக்குவித்தது. இதுபோன்ற நேர்வுகளில், குறிப்பிட்ட வழக்குரைஞர் சட்ட உதவிக் கழகத்தால் அங்கீகரிக்கப்பட்டவர் என்பதை தெளிவுபடுத்தும் வகையில், சான்றளிக்கப்பட்ட மற்றும் ஏற்பளிப்புக் கடிதங்கள் குழுவில் இருந்த வழக்குரைஞர்களுக்கு வழங்கப்பட்டன. தொடர்புடைய வழக்கின் ஆவணங்களை பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் சார்பாகப் பெறுவதில் இத்தகைய கடிதங்கள் பெரிதும் உதவியாக அமைந்தன. தகவல் உரிமைச் சட்டம் போன்ற சட்டங்கள் இல்லாத அக்காலகட்டத்தில் இதுபோன்ற கடிதங்கள் வழக்குகளுக்காக ஆவணங்களைப் பெறுவதில் மிகவும் உதவியாக அமைந்தன.

சட்டப்பணிகள் ஆணைக் குழு சட்டத்தின் வருகைக்குப் பின்பு :

1. சட்டப்பணிகள் ஆணைக் குழுக்கள் சட்டம் (Legal Services Authority Act) நாடாளுமன்றத்தில் 1987இல் சட்டமாக இயற்றப்பட்டது. இருப்பினும், பரவலான அறிவுரைகளையும் கருத்துக்களையும் கேட்டறிந்த பின்பு 9.11.1995 அன்றுதான் அச்சட்டத்தின் மூன்றாம் பகுதி (மாநில சட்டப்பணிகள் ஆணைக் குழு தொடர்பானவை) தவிர மற்ற சட்டப் பிரிவுகள் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டன. 6.3.1997 அன்று மாநில சட்டப் பணிகள் ஆணைக் குழு தொடர்பான சட்டப்பிரிவுகள் நடைமுறைக்கு கொணரப்பட்டன.

2. இச்சட்டத்தின் நோக்கமாக, “பொருளாதார அல்லது பிற இயலாமையின் காரணமாக எந்த ஒரு குடிமகனுக்கும் நீதியை பெறும் வாய்ப்பு மறுக்கப்படாமல் இருப்பதை உறுதி செய்து, சமூகத்தின் நலிவடைந்த பிரிவு மக்களுக்கு இலவச மற்றும் தரமான சட்டப்பணிகள் வழங்கிட சட்டப்பணிகள் அமைப்புகளை உருவாக்கவும், நீதி பெறுவதற்கான சமவாய்ப்பு என்பதன் அடிப்படையில் சட்ட அமைப்பின் செயல்பாட்டை உறுதி செய்ய மக்கள் நீதிமன்றங்களை ஒழுங்குபடுத்தவும்'' என்று அதன் முகவுரையில் கூறப்பட்டுள்ளது.

3. இச்சட்டத்தின் பிரிவு 4இன் கீழ் சில பாராட்டத்தக்க நோக்கங்கள் இச்சட்டத்தின் மூலம் நிறைவேற்றப்பட, மத்திய சட்டப் பணிகள் ஆணைக் குழுவின் செயல்பாடுகள் என்று தலைப்பில் முன்வைக்கப்பட்டாலும் கூட-மாநில, மாவட்ட மற்றும் வட்ட அளவிலான சட்டப் பணிகள் ஆணைக் குழுக்களுக்கு இந்த அடுக்கமைவு முறையில் (hierarchy) அச்செயல்பாடுகள் பொருந்தத்தக்கவை என்ற போதிலும் சட்ட உதவி என்ற கொள்கை, அதன் சாரத்தில் இப்புதிய அமைப்பில் நமக்கு மிகுந்த ஏமாற்றமளிப்பதாகவே அமைந்துள்ளது.

4. ஏற்கனவே எண்ணற்ற வேலைகளையும் பொறுப்புகளையும் நீதிபதிகள் நிறைவேற்றி வரும் சூழலில் சட்ட உதவிகள் இயக்கத்தை கொண்டு செல்வதில் ஏற்படும் சவால்களை சமாளிப்பது அவர்களுக்கு கடினமான பணியாக உள்ளது. இதன் காரணமாக, சட்ட உதவிகள் இயக்கமானது மெதுவாகவும், படிப்படியாகவும், பல்வேறு நீதிமன்றங்களின் முன்பு நிலுவையில் உள்ள வழக்குகளைத் தீர்த்து முடிப்பதற்கான மக்கள் நீதிமன்றங்களாக (Lok Adalats) மாற்றமடைந்துள்ளன.

5. அதிக அளவிலான எண்ணிக்கையில் வழக்குகள் தொடரப்படுவதால், நீதித்துறையின் முதுகில் மலைபோல் குவிந்து கிடக்கும் வழக்குகளைக் குறைக்கவும், ஏற்கனவே நிலுவையிலுள்ள வழக்குகளைக் குறைக்க இசைவுத் தீர்ப்பாய முறை கண்டுபிடிக்கப்பட்டதாலும், 2002ஆம் ஆண்டில் சட்டப் பணிகள் ஆணைக் குழுக்கள் சட்டத்தில் பகுதி V-A சேர்க்கப்பட்டு, பிரிவு 22-B இன்படி நீதிமன்றத்தில் வழக்கிடுவதற்கு முன்பே சமரசம் மூலம் தீர்த்துக் கொள்வதற்கான நிரந்தர மக்கள் நீதிமன்றங்களை (Permanent Lok Adalats) ஏற்படுத்த வழிவகை செய்யப்பட்டது. இதனால் சட்ட உதவிகள் இயக்கமானது, வெறுமனே வழக்குகளை முடிக்கும் ஒரு எந்திர அமைப்புச் சாதனமாக (Case Disposal Mechanism) மக்கள் நீதிமன்றம் என்ற பெயரில் உயர் நீதிமன்ற அளவிலும் மாற்றப்பட்டு செயல்பட்டு வருகிறது. சட்டப் பணிகள் ஆணைக்குழு சட்டத்தின் முகவுரையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள குறிக்கோள்கள் கைவிடப்பட்டன.

6. இதன்பிறகு, சட்டப்பணிகள் ஆணைக் குழுக்கள் பார்வையை பின்னோக்கி செலுத்தவில்லை. அவை மூன்று முக்கிய செயல்பாடுகளை செய்யத் தொடங்கின. அவை: 1. மக்கள் நீதிமன்றங்களை நடத்துதல் 2. பெரிய மக்கள் நீதிமன்றங்களை நடத்துதல் 3. கேளிக்கை, கொண்டாட்ட நிகழ்ச்சிகளைப் போல் மக்கள் நீதிமன்றங்களை நடத்துதல். சட்டப் பணி குழுக்கள், சட்டம் எதிர்நோக்கிய சட்டப் பணிகள் வழங்குவது என்ற கோட்பாடு பின்னுக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளது.

7. அன்றாட நீதிமன்றப் பணிகளில் தேங்கிக் கிடக்கும் வழக்குகளை முடிக்க வேண்டும் என்ற பணியழுத்தம் காரணமாக, மக்கள் நீதிமன்றத்திற்கு வழக்குகள் மாற்றப்படுகின்றன. உயர் நீதிமன்ற அளவிலும் மக்கள் நீதிமன்றங்கள் படோபடமாக நிகழ்த்தப்படுகின்றன.

8. இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு சென்னை உயர்நீதிமன்ற மதுரைக் கிளையில் நடைபெற்ற மக்கள் நீதிமன்றத்தின் நிறைவின்போது பேசிய நீதிபதி திரு. பி.டி. தினகரன் பின்வருமாறு கூறினார் : “ஒரு வழக்காடி (Litigantt) அளித்த புகார் 3 மணி நேரத்திற்குள் வழக்காகப் பதிவு செய்யப்பட்டது மக்கள் நீதிமன்றத்தின் வெற்றி'' என்று குறிப்பிட்டார்.

9. குற்ற நிகழ்வு தொடர்பான புகார்களை காவல் துறையினர் குற்ற வழக்குகளாகப் பதிவு செய்வதற்கு குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டப் பிரிவு 482 இன் கீழ் உயர் நீதிமன்றத்தின் உள்ளியல் அதிகாரத்தை (Inherent Power) பயன்படுத்தக்கோரி, ஒவ்வொரு வேலை நாளிலும் சுமார் 20 வழக்குகள் குற்றவியல் அசல் மனுக்களாகத் தாக்கல் செய்யப்படுகின்ற சூழலில் தான் மேற்கூறியவாறு நிகழ்ந்தது. இன்றுவரை இந்த எண்ணிக்கை குறையவே இல்லை, கூடியபடியே உள்ளது.

10. சுனாமி பேரழிவுக்குப் பிறகு, உயர் நீதிமன்றத்தில் வழக்குரைஞராக உள்ள நானும் மற்றும் சில வழக்குரைஞர்களும் பழவேற்காடு (திருவள்ளூர் மாவட்டம்), பட்டினப்பாக்கம் (சென்னை) மற்றும் கல்பாக்கம் (காஞ்சிபுரம்) ஆகிய பகுதிகளில் சுனாமியால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு சட்ட உதவிகள் செய்ய ஒரு குழுவாக முன் வந்தோம். இதற்காக, அரசு மற்றும் பிற அலுவலர்களை அணுகி உரிய உதவிகளை சுனாமியால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு விரைவாகச் செய்ய ஏற்பளிப்புக் கடிதம் (Accredition Letter) வழங்கக் கோரி தமிழக மாநில சட்டப்பணிகள் ஆணைக் குழுவிற்கு வேண்டுகோள் விடுத்தோம். அப்போது மாவட்ட நீதிபதி தகுதியில் அவ்வாணைக் குழுவிற்கு உறுப்பினர்-செயலாளராக நீதிபதி திரு. எம். ஜெயபால் இருந்தார். எங்களிடம் எவ்விதத் தெளிவையும் கோராமலேயே, கல்பாக்கம், செங்கல்பட்டு மாவட்ட சட்டப் பணிகள் ஆணைக் குழுவின் அதிகார வரம்பிற்குள் வருவதால், நாங்கள் நம்பிக்கைக்குரிய நபர்கள்தானா என்பதை பரிசோதித்து, அதன்பின்பு தேவைப்பட்டால் அவ்வாறான கடிதத்தை அம்மாவட்ட ஆணைக்குழு வழங்கும் என்று கூறி, எங்கள் கோரிக்கையை நிராகரித்தார். சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தில் வழக்குரைஞராகப் பணிபுரிந்து வருபவர்களான எங்களின் நம்பகத் தன்மையை, செங்கல்பட்டு சட்டப் பணிகள் ஆணைக்குழு எவ்வாறு பரிசீலிக்க முடியும் என்பது குறித்து நாங்கள் வியப்புற்றோம். இத்தகைய அணுகுமுறை குறித்து எந்தக் கருத்தும் சொல்லாமலிருப்பதே நல்லது.

11. மக்கள் நீதிமன்றங்கள் மற்றும் நிரந்தர மக்கள் நீதிமன்றங்கள் ஆகியவற்றின் செயல்பாடுகளால் பயனடைபவர்கள், வணிக நிறுவனங்களும், வசதி கொண்டோரும், வழக்குரைஞர்களும் நீதிபதிகளும் மட்டுமே. தீர்க்கப்படவேண்டிய நியாயமான குறைகளுடன் வழக்கினை கொண்டு செல்பவர் தனது எதிர்பார்ப்பினை வெளியிட முடியாமல் ஊமையாக்கப்படுகிறார்.



இந்திய நாடு எவ்விதமான வளத்திலும் குறைந்தது அல்ல. இந்தியாவில் ராஜாக்கள், ஜமீன்தார்கள், மடாதிபதிகள், ஆச்சாரிய பீடங்கள், கோடீஸ்வரர்கள் மற்ற நாட்டிலுள்ளவர்களுக்குக் குறையாமல் உள்ளார்கள். விவசாயத் துறையிலும் ஏராளமான பூமிகள் இருப்பதும், அவற்றிற்கு அனுகூலமாக நீர் வசதிகள் இருப்பதும், ஒவ்வொரு மிராசுதார்கள் 1000 ஏக்கர், பதினாயிரம் ஏக்கர், சிலர் லட்சம் ஏக்கர் நிலங்களை உடையவர்களாக இருப்பதும், விவசாயம் செய்யப்பட வேண்டிய பூமிகள் இன்னும் எவ்வளவோ இருப்பதுமான நாடாக உள்ளது.

இப்படிப்பட்ட பல்வளமும் பொருந்திய இந்திய நாடு ஏன் தரித்திரமான நாடு என்றும், அடிமையான நாடு என்றும், ஏழைகள் பெருத்த நாடு என்றும் சொல்லப்பட்டு வருகின்றது? முதலாவது, மேற்கண்ட வளமுள்ள செல்வம் எல்லா மக்களும் அடையத்தக்க மாதிரியான சமூக அமைப்பு இல்லாமல் செல்வங்கள் சில வகுப்பு மக்களுக்கே உரியவையாகவும் அனுபவிக்கத் தக்கவையாகவுமான சமூக அமைப்பு முக்கிய காரணமாகும்.

அதாவது, வருணாசிரம தருமப்படி இன்ன இன்ன வகுப்புக்கு இன்ன இன்ன தொழில், இன்ன இன்ன உரிமை என்பதான திட்டமே, நாட்டின் செல்வம் எல்லோருக்கும் பரவுவதற்கில்லாமல் தடைபடுத்திக் கொண்டிருக்கிறது என்பது முதல் காரணம். வெள்ளைக்கார அரசாங்கத்தின் பயனாய் இந்த தர்மங்கள் சிறிது சிறிது மாற்றமடைந்து ஏதோ நூற்றில் ஒருவர், ஆயிரத்தில் ஒருவர் செல்வவான்கள் ஆகவும், வருணமுறை தவறிப் பணம் சம்பாதிக்க உரிமை உடையவர்களாகவும் ஆனாலும்கூட, அந்தப் பணமானது மநுதர்ம சாஸ்திரத்தில் குறிப்பிட்டுள்ளதுபோல் அதாவது, ‘சூத்திரன் செல்வத்தைப் பிராமணன் எந்தவிதத்திலானாலும் கொள்ளை அடிக்கலாம்' என்கின்ற தர்மப்படி, சூத்திரன் செல்வத்தைக் கொள்ளை கொள்ளவே ஸ்தலம், கோவில், குளம், புண்ணியம், பாவம், சடங்கு முதலிய காரியங்களின் மூலம் கொள்ளை அடிக்கப்பட்டு விடுகின்றன.

இந்தக் காரணத்தாலேயே சூத்திரர்களில் 100க்கு 75 பேர்கள் கடன்காரர்களாகவே இருக்க நேரிட்டு இருக்கின்றது. மேலும், நமது மக்களின் மதத் தத்துவமே இவ்வுலக வாழ்க்கை "பொய்' என்பதும் "மாயை' என்பதும்; செல்வத்தை மோட்சத்தில் இடம்பிடித்து வைக்கவும், அடுத்த ஜன்மத்தில் நல்ல பிறவியாய் பிறக்க ஏற்பாடு செய்துகொள்ளவும் செலவழிக்க வேண்டும் என்கின்றதுமான எண்ணங்கள், செல்வங்களைப் பாழாக்கி விடுகின்றன.

அன்றியும், பாடுபடுகின்ற மக்களுக்குத் தங்கள் மதக் கடமை, சாதிக் கடமை என்பது மாத்திரமல்லாமல் முன் ஜென்மக் கர்மத்தின் பயன் என்றும் எண்ணும் எண்ணங்களே புகுத்தப்பட்டு, தங்கள் கஷ்டங்களையும் தரித்திர நிலைமையையும் உணராமல் இருந்து வருகின்ற குணமும் தகுந்த பயனை அடைய முடியாமல் செய்து விடுகின்றன.

சாதாரணமாக, சென்னை மாகாணத்தின் சர்க்காரார் வரி எவ்வளவு இருக்குமோ, அதில் 4இல் 1 பங்குக்குக் குறையாமல் இம்மாகாணத்தில் வரும்படி வரத்தக்க சொத்துகள் கொண்ட தர்ம ஸ்தாபனங்கள் இருக்கின்றன. அவற்றின் மற்ற செலவுகளுக்கென்று நமது மக்களால் செய்யப்படும் செலவுகளின் மொத்தம், நாம் செலுத்தும் வரித் தொகைக்குக் குறையாதென்றே சொல்லலாம். இவை இந்த நாட்டு மக்களுக்குப் பயன்படாததோடு வீண் செலவினமாகவே ஏற்பட்டுவிடுகின்றன.

அன்றியும் தர்ம ஸ்தாபனங்களில் வரும்படி இல்லாமல் வெறும் முடக்கமாய் இருக்கும் சொத்துகள் தங்கம், வெள்ளி, கல் நகைகள், இடங்கள் முதலியன கோடிக்கணக்கான ரூபாய் வரும்படி வரக்கூடிய அளவு உள்ள சொத்துகள் யாதொரு பிரயோசனம் இல்லாமல் முடங்கிக் கிடக்கின்றன.

இவ்வளவும் தவிர, இந்திய மக்களின் வருமானம் என்பதே அவர்கள் தங்களது தொழில் முறைகளைச் சிறிதும் மாற்றிக் கொள்ளாததால் பிரயாசை அதிகமும், சாமான் யோக்கியதைக் குறைவும், உற்பத்திக் குறைவும் இதனால் வரும்படி குறைந்ததுமாக இருப்பதுடன், மனிதனுடைய தேவைக்கும், போக போக்கியங்களுக்கும் வேண்டியவைகளுக்கெல்லாம் ஏழை முதல் செல்வவான், மகாராஜாக்கள் வரை, வெளிநாட்டுப் பொருள்களையே உபயோகிக்க வேண்டியவர்களாகி, அதன் மூலம் செல்வம் ஏராளமாய் வெளியில் போய் விடுவதால், ஒருவித நஷ்டத்தையும் அடைய வேண்டியதாக ஏற்பட்டு விடுகின்றது.

இந்தியாவின் பொருளாதாரத் துறையைச் சீர்படுத்துவதற்கு முதலாவது, வருணாசிரம முறை ஒழிய வேண்டும்; இரண்டாவது, மதசம்பந்தமான எண்ணங்கள் அகற்றப்பட வேண்டும்; இன்றாவது கோவில், குளம், சடங்கு, சாத்தான் ‘சனி விலக்கு' ஆகிய எண்ணங்கள் அழிக்கப்பட வேண்டும். பிறகு அரசன், ஜமீன்தாரன் முதலிய தத்துவங்கள் அழிக்கப்பட்டாக வேண்டும்.

பொருளாதாரத் துறையில் இந்திய நாடு முற்போக்கடைய வேண்டுமானால், அதன் அஸ்திவாரமான காரணங்களையெல்லாம் கவனிக்காமல், மக்களுடைய மதியீனத்தையும் பகுத்தறிவற்றத் தன்மையையும் ஆதரவாய் உபயோகித்துக் கொண்டு, வெளிநாட்டுத் துணியை மறியல் செய்வதாலும், கதரை வாங்கிக் கட்டுவதாலும், கள்ளுக் கடைகளை மூடி விடுவதாலும், பொருளாதாரத் துறையை சரிப்படுத்திவிடலாம் என்று சொல்லுவது ஒரு நாளும் நாணயமானதும், அறிவுடைமையானதோ, காரியத்தில் பயன் கொடுக்கக் கூடியதோ என்பதாகச் சொல்லிவிட முடியாது.

(‘குடி அரசு' இதழில் 13.9.1931 அன்று எழுதிய தலையங்கம்)

தர்மம் அதாவது ஏழைகளுக்குப் பிச்சை இடுதல் முதல் மற்றவர்களுக்குப் பலவித உதவிகள் செய்வது என்பதுவரை, அனேக விஷயங்கள் தர்மத்தின் கீழ் சொல்லப்பட்டிருக்கின்றன. இந்த மாதிரி தர்மத்தைப் பற்றி எல்லா மதங்களுமே முறையிடுகின்றன. இந்து, முஸ்லிம், கிறிஸ்துவம் முதலிய மதங்களில் இந்த தர்மத்தை பிச்சை கொடுத்தலை மிக நிர்பந்தமாகக் கட்டாயப்படுத்தி சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.

எப்படியெனில், தர்மம் கொடுக்காதவன் பாவி என்றும் அவன் நரகத்துக்குப் போவான் என்றும், கடவுள் அவனை தண்டிப்பார் என்றும் இப்படியெல்லாம் பயமுறுத்திச் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. இவை கடவுள் வாக்கெனவும் கூறப்பட்டிருக்கிறது. இந்து மதம் என்பதில் தர்மத்தை 32 விதமாகக் கற்பித்து 32 தர்மங்களையும் ஒருவன் செய்ய வேண்டும் என்றும், அந்தப்படி செய்தால் அவனுக்கு இன்ன இன்ன மாதிரி புண்ணியம் கிடைக்கும் என்றும் குறிப்பிட்டிருக்கிறது.

அதுபோலவே, இஸ்லாம் மதம் என்பதிலும் அன்னியனுக்குப் பிச்சை கொடுத்தாக வேண்டும் என்றும், அது ஒருவனுடைய வருஷ வரும்படியில் அவனது செலவு போக மீதி உள்ளதில் 40இல் ஒரு பாகம் வருஷந்தோறும் பிச்சையாக பணம், சாப்பாடு, துணி முதலியவைகளாய் கொடுக்க வேண்டும் என்றும் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. இந்தப்படி செய்யாவிட்டால், மதத் துரோகம் என்றும் இந்தப்படி செய்யாதவன் இஸ்லாம் ஆகமாட்டான் என்றும்கூட கூறப்படுகிறது.

அதுபோலவே, கிறிஸ்தவ மதத்திலும் தர்மம் கொடுக்க வேண்டியது மிக முக்கியமானதென்றும், தர்மம் செய்யாதவனுக்கு மோட்சமில்லை என்றும், உதாரணமாக ஒரு ஊசியின் காதோட்டை வழியாக ஒரு ஒட்டகம் நுழைந்தாலும் நுழையுமே ஒழிய, பிச்சை கொடுக்காத பணக்காரன் ஒரு காலமும் மோட்சத்துக்குப் போக மாட்டான் என்றும் சொல்லப்படுகிறது.

செல்வம் என்பது உலகத்தின் பொதுச் சொத்து. அதை யார் உண்டாக்கியிருந்தாலும் உலகத்தில் உள்ளவரை எந்த ஜீவனுக்கும் அது பொதுச் சொத்தாகும். ஆனால், அந்தப் பொதுச் சொத்தானது பலாத்காரத்தாலும், சூழ்ச்சியாலும், ஆட்சியாலும், கடவுள் பேராலும் ஒருவனுக்கு அதிகமாய்ப் போய்ச் சேரவும், மற்றொருவனுக்கு சிறிதுகூட இல்லாமல் தரித்திரம், பசி முதலியவை அனுபவிக்கவும் ஆன தன்மை உண்டாக்கப்படுகிறதே ஒழிய, மற்ற எந்தக் காரணத்தாலும் எவனுக்கும் இல்லாமல் போக நியாயமே இல்லை.

இந்தப்படி செய்வது முடியாத காரியம் என்று யாராவது சொல்லுவார்களானால், ரஷ்யாவில் லெனின் என்ற ஒரு மனிதன் இந்தப்படி உத்திரவு போட்டு பணக்காரரும், பிச்சைக்காரரும் இல்லாமல் செய்துவிட்டாரே! இவர் கடவுளுக்கும் பெரியவரா என்று கேட்கிறேன். ஆதலால் தர்மம் பிறத்தியானுக்கு பிச்சை கொடுப்பது, மற்றவர்களுக்கு உதவுவது என்கின்ற முறைகள் எல்லாம் பணக்காரத் தன்மைக்கு அனுகூலமானதே தவிர பணக்காரத் தன்மையைக் காப்பாற்ற ஏற்படுத்தப்பட்டதே தவிர, அவை ஒரு நாளும் ஏழைகளுக்கும், பிச்சைக்காரர்களுக்கும் அனுகூலமானதல்ல.

ஏனெனில் பிச்சை கொடுப்பது, மற்றவர்களுக்கு உதவி செய்வது என்கின்ற காரியங்களால்தான், இல்லாத ஏழை மக்களை தரித்திரவாசிகளான மக்களைப் பிரித்தாள முடியும். ஏழை மக்கள் பிரிந்திருந்தால்தான் பணக்காரர்கள் வாழ முடியும். அன்றியும் பணக்கார மக்கள் மீது ஏழைமார்களுக்கு குரோதமும் வெறுப்பும் இல்லாமல் இருக்க வேண்டும் என்கின்ற காரியத்திற்காகவே தர்மம் என்பதும், ஜக்காத் என்பதும், பிச்சை என்பதும் கற்பிக்கப்பட்டதே ஒழிய, பிச்சைக்காரர்களுக்கு உதவி செய்வதற்கோ அவர்களைக் காப்பாற்றுவதற்கோ ஏற்பட்டதல்ல.

எது எப்படி இருந்த போதிலும், உலகத்தில் மனித சமூகம் தொல்லை இல்லாமல் வாழ வேண்டுமானால், பிச்சை கொடுப்பதும் பிச்சை எடுப்பதும் சட்ட விரோதமான காரியமாய்க் கருதப்பட வேண்டும். அப்படியானால்தான் மனிதன் சுயமரியாதையோடு வாழ முடியும். பிச்சை கொடுக்கும் வேலையை சர்க்காரே எற்றுக் கொண்டு அதற்குப் பணம் வேண்டுமானால், பணக்காரரிடம் இருந்து பிச்சை வரி என்று ஒரு வரியை கிறிஸ்து சொன்ன கணக்குப்படியோ, சர்க்கார் வசூலித்து, அதற்கு ஒரு இலாக்கா வைத்து விநியோகிக்க வேண்டும். அந்தப் பிச்சையை சர்க்கார் தொழிற்சாலைகள் வைத்து, அதன் மூலம் பிச்சைக்காரர்களிடம் வேலையை வாங்கிக்கொண்டு விநியோகிக்க வேண்டும். இந்தக் காரியத்துக்காக சர்க்கார் எந்தத் தொழிற்சாலை வைக்கிறார்களோ, அந்த மாதிரி தொழிற்சாலையை மற்றவர்கள் வைக்காமல் தடுத்துவிட வேண்டும்.

இப்படிச் செய்தால் பணக்காரர்கள் ஏற்பட்டு நாசமாய்ப் போனாலும், பிச்சைக்காரர்கள் தொல்லையாவது இல்லாமல் போய்விடும். பணக்காரத் தன்மை ஆட்சியில்லாத தேசம் எதிலும் இந்தக் காரியம் சுலபமாய் நடத்தலாம். ஆகவே, தர்மம் செய்வது அக்கிரமம் என்றும் ஜன சமூகத்துக்குத் தொல்லை என்றும், பணக்காரர்களின் அயோக்கியத்தனங்களை மறைக்க ஒரு சூழ்ச்சி என்றும் சொல்லுகிறேன்.

‘குடி அரசு' இதழின் தலையங்கம் 21.4.1945